අපේ කණ්ඔඩායමක් මේ ලගකදි ත්‍රිකුණාමලේ විනෝද චාරිකාවක ගියා. හම්බවුණා මාරම නවාතැනක් . අපේ කණ්ඩායම් 53 ක්. වායු සමනය කළ සුවපහසු කාමර, ආහාර පිළියෙල කර ගැනීමේ පහසුකම්, ඩයිනින් හෝල්, සම්මන්ත්‍රණ ශාලා ආදි සියළු පහසුකම් මේහිදි ලබාගන්න පුළුවන්. ඒ වගේම කැමති විධියට විනෝද වෙන්නත් මේ සුථානයේ කිසිදු භාධාවක් නැහැ. ඒවට අවශ්‍ය සියළු පහසුකම් සපයල තිබුණ. අපි දැත්ත විධියට 80 කට පමණ මෙම ස්ථානයේ නවාතැන් ගන්න පුළුවන්. ඒ වගේම මිල ගණන් ඉතාම සාධාරණයි. දවස් දෙකටම අපිට වැයවු මුදල 140000 ක් පමණයි.
මේ ස්ථානය ඉතාමත් පිරිසිදුව පවත්වාගෙන යන තැනක්. කාර්යය මණ්ඩලයෙ ඉන්නෙ තුන්දෙනයි. අපිටම පුදුමයි මේ තුන් දෙනා මේ ස්ථානය මෙතරම් ආකර්ශණිය ලෙස පවත්වාගෙන යන්නෙ කොහොමද කියල.මේ තුන්දෙනා අපේ සියළු අවශ්‍යතාවන් ඉතාමත් කාර්යක්ෂමව හොයල බැලුව විතරක් නොවෙයි අපේ අවශ්‍යතාවන් සියල්ල ඉටුකරලත් දුන්න. මේක භාරව ඉන්න මහත්තය ශ්‍රිමාල් රවීන්ද්‍ර. එයා හමුදුවෙ හිටපු විශ්‍රාමික රණ විරුවෙක්. එතුමා නිසාම වෙන්න පුළුවන් මේ ස්ථානය මෙතරම් ආකරශණිය ලෙස පවත්වාගෙන යන්නෙ. ඒ වගේම එතුමාගේ සහායක නිලධාරින් වන ඉෂාරා මිනුෂිකා මහත්මියත් රංජිත් මහතාත් මේ ආයතනයට ලොකු සම්පතක්.
අපේ වගේ ලොකු කණ්ඩායමක් යන කොට රවි මහත්තයත් ඉ ෂාර නෝනත් ඉන්න පින්තූරයෙ තියන බස් එක වගේ ලොකු බස් රථයක තමයි යන්න වෙන්නෙ.. හැබැයි මේ බස් එකනම් ඇතුළට ගත්තෙ අමාරුවෙන්. මේ බස් එක ඇතුළට ගන්න පුළුවන් තත්වයට පාරනම් හදල නැහැ. අපේ රියදුරු මහත්තයගෙ දක්ෂතාව නිසාත් රවි මහත්තය පාරට නැමිල තිබුණ ගස්වල අතු කපල දීපු නිසාත් තමයි අපිට මෙතෙන්ට යන්න පුළුන් වුණේ. ලේලන්ඩ් ලොක් බස් එකක්නම් ලේසියෙන් ගන්න පුළුවන්. ඒත් දැන් දැන් මිනිස්සු යනේනෙ මේ වගේ බස්වල.
අපි මේ රටේ මිනිස්සු වශයෙන් මේ පළාතේ පලාත් පාලන අධිකාරියෙනුත් විශේෂයෙන් ජාතික දේශපාලන අධිකාරියෙනුත් නිසි බලධාරින්ගෙනුත් ඉල්ලා සිටින්නෙ මේ වගේ ජාතික සම්පතක නිසි ඵල නෙලාගානීමට රටේ ජනතාවට අවස්ථාවක් ලබා දීම සදහා ඉක්මනින්ම මේ පාර අලුත්වැඩියා කර දීම සුදුසුයි වැඩ පිළිවෙලක් යොදන්න කියලයි. ඒක මහ වැඩක් නොවෙයි. දවසකින් කරන්න පුළුවන් වැඩක්.
සටහන කියවූ සැමට ස්තුතියි. ඔබේ කණ්ඩායම් සහ මිතුරන් අතර බෙදාහරින්න. කවදහරි ප්‍රෙයා්ජනවත් වේවි.
